Terapia FITS

Metoda FITS powstała w 2004 roku dla potrzeb terapii dzieci z wadami postawy, skoliozami oraz chorobą Scheuermanna. Autorami metody są dr n. med. Marianna Białek oraz mgr Andrzej M’hango – fizjoterapeuta, dyplomowany osteopata. Metoda powstała na bazie wielu metod fizjoterapeutycznych, z których wybrano te techniki, które autorzy uznali za przydatne do terapii skolioz. 

FITS jest wysokospecjalistyczną metodą stosowaną w badaniu, diagnozowaniu oraz leczeniu wad postawy u dzieci od 3-4 roku życia. 

Składa się z trzech etapów:

  • badania pacjenta,
  • przygotowania do korekcji-trening kontroli sensomotorycznej oraz usuwanie barier mięśniowo-powięziowych ograniczających ruch korekcyjny,
  • trójpłaszczyznowej  korekcji-budowanie i stabilizowanie korekcyjnych wzorców ruchowych w pozycjach funkcjonalnych.

 Szybkie wykrycie wad postawy pozwala usunąć nieprawidłowości w narządzie ruchu, które mogą nasilać się z czasem powodując dolegliwości bólowe w wieku dorosłym. Niejednokrotnie wady postawy mogą stać się przyczyną wielu chorób takich jak wczesne zmiany zwyrodnieniowe, zespoły bólowe kręgosłupa, dyskopatie i wiele innych.

FITS zalecany jest szczególnie w wadach postawy takich jak:

  • skolioza
  • choroba Scheuermanna
  • postawa skoliotyczna
  • plecy okrągłe, płaskie, wklęsłe
  • deformacje klatki piersiowej
  • koślawość /szpotawość stawów kolanowych
  • stopy: koślawe/płaskie/płasko-koślawe/końsko-szpotawe/wydrążone

 

Metoda NDT-Bobath 

Metoda NDT-Bobath została stworzona w latach 40 XXw. przez Bertę i Karla Bobath. Od tego czasu jest stosowana na całym świecie, zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Pierwszy kurs w Polsce odbył się w 1988r. Poprowadziły go Mary Quinton – fizjoterapeutka wraz z lekarką Elsbeth Koeng (Szwajcaria), które opracowały Metodę NDT-Bobath dla niemowląt. W Polsce Metoda NDT-Bobath stosowana jest z powodzeniem dla wcześniaków, niemowląt i dzieci starszych z zespołami neurologicznymi, ortopedycznymi, genetycznymi oraz prezentującymi opóźnienia w rozwoju. 

Dziś metoda Bobath, która początkowo wspierała terapię maluchów z zaburzeniami neurologicznymi lub rozwoju ruchowego, stosowana jest również u pacjentów po udarach mózgu lub innych urazach mózgowo-czaszkowych. Pień metody Bobath jest wspólny dla metody dla dzieci i dla dorosłych.NDT-Bobath – założenia

Metoda NDT-Bobath jest formą fizjoterapii, którą stosuje się u:

  • wcześniaków,
  • niemowląt, na przykład mających kłopoty z napięciem mięśniowym lub asymetrię ułożeniową,
  • dzieci z zaburzeniami neurologicznymi, genetycznymi i ortopedycznymi, opóźnieniem rozwojowym.

U podstaw metody leży założenie, że istotą deficytu ruchowego są zaburzenia odruchów postawy. Ponieważ dzieci ze zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym bądź dysfunkcjami ruchowymi inaczej odbierają wrażenia czuciowe, ich odruchy fizjologiczne nie są prawidłowe, a sposób, w jaki się poruszają wpływa na ich dalszy nieprawidłowy rozwój. Terapia ma eliminować złe wzorce ruchowe, a utrwalać dobre, bazując na plastyczności mózgu, czyli jego zdolności do uczenia się na podstawie informacji docierających z zewnątrz.

 

Metoda PNF

Metoda PNF czyli proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie ruchu (ang. proprioceptive neuromuscular facilitation), to metoda kompleksowej kinezyterapii, oparta na neurofizjologicznych zasadach wykonywania czynności ruchowych i ich rozwoju w trakcie życia człowieka, wykorzystywana do odzyskiwania utraconych lub kształtowania zaburzonych umiejętności ruchowych. uchy stosowane w tej metodzie są zgodne z naturalną pracą mięśni i stawów. Każdy ruch odbywa się w trzech płaszczyznach, co wymusza zaangażowanie do pracy maksymalnej ilości włókien mięśniowych. Wielokrotnie powtarzany ruch może spowodować utworzenie nowego wzorca ruchowego, czyli przywrócić przewodnictwo nerwowe w uszkodzonym obszarze. Terapia metodą PNF  postrzega pacjenta całościowo. Nie ogranicza się tylko do pracy z niesprawną częścią ciała, ale wykorzystuje w terapii również zdrowe regiony ciała. Jest bezbolesna, wysoce edukująca pacjenta i skuteczna.

Wskazania do stosowanie gimnastyki metodą PNF

Neurologiczne:

  • przebyte incydenty naczyniowe Ośrodkowego Układu Nerwowego jak udary mózgu i przebyte krwotoki.
  • choroby związane z utrzymaniem równowagi
  • choroby powodujące zaburzenia w utrzymywaniu równowagi,
  • choroby które powodują upośledzenie stereotypu chodu,
  • stwardnienie rozsiane (SM),
  • choroba Parkinsona.

Ortopedyczne:

  • pacjenci pooperacyjni, przy zaburzeniach funkcji mięśni w postaci niedoboru masy oraz siły mięśniowej,
  • choroby mięśni szkieletowych (m.in. dystrofie,zaburzenia metaboliczne, zmiany zapalne),
  • złamania i zwichnięcia
  • uszkodzenia tkanek miękkich aparatu ruchu: mięśni, ścięgien, więzadeł, torebek stawowych,
  • zaburzenia tzw. propriocepcji jako następstwo doznanego urazu tkanek miękkich,
  • zaburzenia prawidłowej postawy – reedukacja posturalna,
  • bóle kręgosłupa segmentu szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowo-krzyżowego,
  • neuralgie nerwu trójdzielnego oraz twarzowego,
  • zaburzenia funkcji wegetatywnych (oddychanie, połykanie, artykulacja),
  • leczenie stawów hypermobilnych – stabilizacje stawów kręgosłupa oraz kończyn,